کدامیک بهتر است؟

 

واژه های کدامیک از دو ستون زیر زیباتر هستند؟ کدامیک گفتنشان ساده تر است؟ نوشتن کدامیک آسان تراست؟(غلط های املایی دانش آموزان دبستان در کدامیک بیشتر است؟) شما خود داوری فرمایید. اگر می پذیرید که واژه های ستون پارسی هم زیباترند ،هم گفتن آنها ساده تر است و هم نوشتنشان آسان تر است، پس چرا همین واژه ها را بجای ستون دیگر بکارنبریم؟ تازه توجه بفرمایید که واژه ها هنگامی که بکار برده شوند و باب گردند بسیار آسانتر و روان تر و شیرین تر خواهند بود. (افزون بر آن کاربرد واژه های پارسی سود های دیگری هم دارد که برای آگاهی از آن می توانید فرهنگنامه ی پارسی آریا را (بخوانید ویا فشرده ای از این جستار را در همین پایگاه بخوانید

 

   

ناپارسی (تازی)

پارسی

صریح اللهجه

رک گو

صعب العلاج

بیدرمان ، سخت درمان

صعوبت

سختی ، دشواری

صعب الوصول

دشوار رس ، دشواریاب

علی الظاهر

درنما

عدم حضور

نبود

عدم توافق

ناسازگاری

عطف بماسبق

بازگشت به گذشته

عظیم الشأن

بلندپایه

عظیم الجثه

تنومند ، درشت اندام ، تناور

ضدعفونی

گند زدایی ، پلشت بری

عالم عقبی

روز واپسین

عکس العمل

واکنش

علی ای حال

به هرروی

علی حده

جداگانه

قدیم الایام

دیرباز

قسی القلب

سنگدل ، سخت دل

مشترک المنافع

همسود

قوس و قزح

رنگین کمان

مع الوصف

با این همه

معمول

باب

غیر معمول

ناباب

مفقود الاثر

ناپیدا

مقطوع النسل

بی فرزند

قیمت مقطوع

چانه ناپذیر

خارق العاده

پادسرشت ، پادخوی

قاضی

داور

قاضی القضات

سرداور ، داوران داور

قریب الوقوع

زودانجام