درود برشما ، به این پایگاه(سایت) خوش آمدید

   

 سرآغاز

 

 

 بی آزاری و سودمندی گزین 

که اینست فرهنگ وآیین ودین 

چرا بهسازی؟ و چرابهسازی فرهنگ؟ 

 درخت آلبالو میوه اش آلبالوست ودرخت زردآلو میوه اش زردآلوست .اگر کسی درخت آلبالو بکارد هرگز نمی تواند  میوه ی زردآلو از آن بدست آورد. هراندازه هم که به آن رسیدگی کند،آبیاری کند، کود بدهد،هرس کند ،سمپاشی  کندو... هرزمانی که میوه بدهد میوه اش آلبالوست.هرچه به درخت آلبالو پند دهد،سفارش کند،نزدش گریه و زاری کند و... هیچ سودی نخواهد داشت و بازهم جز میوه ی آلبالو میوه ی دیگری نخواهد داد.اگر کسی پایش را در آب فرو برد خیس می شود واگر روی آتش بگذارد می سوزد و...کوتاهوار آنکه هرکشتی میوه یا فراورده ی ویژه ی خود را دارد و هرکاری انجام شود نتیجه ی ویژه ی خودش را خواهد داشت.این را «دستور بُن و بَر» (یا قاعده ی علت و معلول ) می نامند

دستور = قاعده
بُن = ریشه ، اصل
بَر = میوه نتیجه

پَرهام (طبیعت) از دستور بن و بر پیروی می کند.اگر میوه های درخت زندگانی ما آنگونه که می خواهیم نیست،بدین شوند (علت) است که درخت شایسته و درخوری نکاشته ایم.چنار یا کبوده یا کاج یا بید و مانند آنها کاشته ایم ولی می خواهیم میوه های زردآلو،گیلاس،موز،خرما ومانند آنها برداشت کنیم.چشمداشت ما نابجاست و هرگز به این آرزو نخواهیم رسید.اگر این میوه ها را می خواهیم بایستی آن درخت ها را از ریشه درآوریم و بجایشان درخت هایی بکاریم که میوه های دلپسند ما را بدهند.اگر جهانی بهتر و زندگانی بهتر می خواهیم ،باید روش زندگی خود را دگرگون کنیم. آشکار است که این دگرگونی باید در راستای بهبودی باشد تا جهانی بهتر و زندگانی پربارتری داشته باشیم. تا زمانی که اینگونه هستیم،جهان ما و زندگانی ما همینگونه خواهد بود. از اینرو برای ساختن جهانی بهتر بایستی در اندیشه ی بهسازی روش ها بود.
به بهسازی بیندیش ارکه خواهی

ز رنج و سختی گیتی    بکاهی
همین گونه اگر باشد پسندت

همین گونه بود رنج و گزندت
از آنجایی که فرهنگ بر همه ی کنش ها و روش زندگی آدمی نشان می گذارد،پس می توان بهسازی فرهنگ را بنیادی ترین بخش بهسازی دانست.
رویداشت(توجه) به ویرانه های تخت جمشید یاکاخ تیسفون ومانند آنها از یک سو توانمندی ایران باستان را به یاد می آورد واز سوی دیگر این پرسش را پدید می آورد که چرا این توانمندی نابود گردیده وبااین دگرگونی شمار بسیاری از نیاکان ما هم یا کشته شده ویا به خاک سیاه نشانده شده اند؟ تازش مغولان به این سرزمین چرا روی داد وچرا ایرانیان توانایی ایستادگی در برابر آنان رانداشتند؟ فرمانروایی قاجاریان که درآغاز آن کشتارها وستم ها وگرفتاریهایی مانند کورشدن ده هاهزار کرمانی بدست آغامحمدخان را پدید آورد ونیزجداشدن بخشی از خاک این سرزمین و گرفتاری های فرهنگی فراوان را به دنبال داشت،چراپدید آمد؟ بسیاری از رویداد های تاریخی دیگرنیز می توانند برای مردمان هوشیار همین پرسش را پدید آورند.
آیا راز بسیاری از سر افرازی ها و سرشکستگی ها ی کشور وشادیها و اندوه های مردمان، در فرهنگ جرگه(جامعه)،نهفته نیست؟ اگر چنین است، آیا خردمندانه این نیست که بکوشیم تا دشواری های فرهنگی جرگه رابشناسیم وآنها رابزداییم؟ بارویداشت به اینکه گسترش فرهنگ نیک در جرگه راه را برای گشایش(حل)همه ی دشواری ها بازتر می کند و توانایی زدایش(رفع) آنها را افزایش می دهد،اگر نتوان گفت که بهسازی فرهنگ همه ی دشواری ها را می زداید،دست کم می توان گفت که بهسازی فرهنگ بخش کلان دشواری های جرگه را می زداید. پس باید به بهسازی فرهنگ اندیشید ودر این راه کوشید .هرکس می تواند گامی هرچند کوچک باید بردارد.هرآینه(قطعاً)گردایه (مجموعه) ی گام های کوچک سودمند وکارا خواهندبود
گفتمان بهسازی فرهنگ نیاز به نوشتاری جداگانه و گسترده دارد ولی رویکرد این پایگاه بیشتر به بهسازی زبان و خوی(اخلاق) است به باور نگارنده اگر بخواهیم فرهنگ نیک را در یک چکامه (شعر) بگونه ی فشرده بشناسانیم، چکامه ی زیر که استاد سخن وفرزانه ی ایرانزمین فردوسی سروده،گزینه ای بهینه است:
بی آزاری و سودمندی گزین
که اینست فرهنگ و آیین و دین
برای آشنایی بیشتر با آماج وروش بهسازی نامه ،مهر ورزیده،بخش «آشنایی با این پایگاه» رابخوانید .دراینجا از همه ی کسانی که جستارهای این پایگاه را می خوانند،درخواست می شود دیدگاه های خود را در این زمینه به آگاهی گرداننده ی پایگاه برسانند. این کار دست کم دوسود خواهد داشت.یکی اینکه دیدگاه های سازنده مایه ی پربارترشدن پایگاه وسودمند تر شدن جستارها خواهدشدودیگر اینکه آگاهی گرداننده ی پایگاه از اینکه کسانی این  پایگاه را سودمند می دانند،مایه ی دلگرمی گرداننده ودنباله گیری کاراو خواهد شد بدرود ج.دانشیار

 

 

 


 

پیوند با این پایگاه